پیوسته می اندیشی
پنجره را می نگری
و غم در چشم خانه ی توست
تو که مرا بیشتر از زندگی دوست داری؟
پارسال خودت می گفتی.

می خندی
در خنده ات، خنده ای نیست
آسمان را می نگری
به تندیس ابرها
و من آسمان و جهانم، مگر نه؟
پارسال خودت می گفتی




  Maria Pawlikowska Jasnorzewska